In de media
In elke hand een stick, AD 12-11-2012 PDF Afdrukken E-mailadres

Een interview met ouders en spelers na de eerste competitiedag op 10 november 2012.

 

Interview AD 10 november 2012

Bron: AD, Amersfoortse Courant 12 november 2012

Laatst aangepast op woensdag 14 november 2012 15:37
 
En toen waren er nog maar zes Rollers PDF Afdrukken E-mailadres

De H-rolstoelhockeyers  - de H staat voor “handbewogen”-  van de Keistad Rollers weten wel wat doorzetten is. Al negen jaar lang proberen ze het hoofd boven water te houden , veel  aanwas is er namelijk niet. Overstappen naar de veel populairdere elektrische tak is geen optie voor de fanatiekelingen. Ze hebben al die armkracht toch niet voor niets opgebouwd?

Op deze vroege zaterdagochtend, het vaste trainingsmoment, zoeven de Keistad Rollers maar met z’n zessen door Sporthal Rustenburg. Leo is er als enige niet bij, de 20-jarige Jurgen is vandaag voor het laatst.  De watervlugge Leo maakt een transfer naar een grotere club in Utrecht, zegt trainer Peter Verbeek(44) lachend.

De Amersfoorter maakt er een geintje van, maar had het liever anders gezien. De spoeling is immers al zo dun. Daarom is zijn zoon Olivier (17) een paar jaar geleden ook maar opgetrommeld.

 

Beiden hebben geen lichamelijke beperking, zoals Verbeeks vrouw Mariska (45) dat wel heeft, maar ze zijn niet minder bevlogen. Het is duidelijk dat spelers als Mariska, Jurgen, Pieter (32) en nieuwkomer Mikail(27) wendbaarder zijn, want zij zitten dagelijks in een rolstoel. Vader en zoon komen met tactisch inzicht echter ook een heel eind.  “De moeilijkheidsgraad ligt hoog,” weet Peter. “Stickbeheersing is van groot belang natuurlijk, nog meer dan bij normaal hockey, omdat je in een rolstoel zit. En dan moet je tegelijkertijd ook nog eens rijden. Die sprintjes zijn soms geweldige krachtsexplosies. Dat is anders dan bij E-hockey, waar veel minder armkracht gevraagd wordt. Probeer het maar eens,” zegt hij uitdagend.

 

De verslaggever kijkt het nog even aan. Maar goed ook, want tijdens het trainingspartijtje gaat het er heftig aan toe. Het lichte balletje kan niet zoveel kwaad, de rolstoelen des te meer. In een verbeten duel knallen Peter en Olivier hard op elkaar. “Tja, dit is niet zo elitair als de normale hockeysport,” grinnikt doelman Pieter.

 

Mariska en Mikail blinken uit. Mariska is niet de snelste, maar zet haar medespelers haast achteloos vrij voor de doelman met listige steekpassjes, Mikail soleert als een Maradona in een rolstoel langs zijn tegenstanders. Even later vertelt de enige vrouw van de Keistad Rollers dat het niet zoveel scheelde of ze had nooit aan rolstoelhockey gedaan. “Ik vond de drempel aanvankelijk heel hoog. Wist niet hoe ik ontvangen zou worden en of er meer mensen met een lichamelijke handicap zouden zijn. Nu weet ik wel beter. Deze sport is voor iedereen.”

 

Het mag dan niet bepaald een uitdijende vereniging zijn, in de competitie gaat het de Keistad Rollers wel voor de wind. Vorig jaar werd er in de tweede klasse ternauwernood lijfsbehoud gerealiseerd, dit jaar is alles anders. Ze doen mee om de bovenste plaatsen. “Maar we leggen ons geen doelstellingen op,” zegt Peter. “Als we maar lol hebben.”

 

Dan moet de verslaggever er toch echt aan geloven. “Pas op dat je niet achterover kiepert!,” roept Peter nog. Dat gebeurt net niet. Maar als rijden zelfs te lastig blijkt te zijn, biedt een rol als sluitpost uitkomst. Na een gelukkige redding denken de Keistad Rollers even dat hier wellicht sprake is van een lid in spé. Maar nee, vooralsnog moeten ze het doen met z’n zessen.

 

Bron : AD Amersfoortse Courant/Stadsleven dinsdag 30 december 2008

Laatst aangepast op dinsdag 30 maart 2010 09:58
 


Rolstoelhockeyshop